Póstlisti
Prenta

Gufuskálar, saga og uppbygging byggðakjarnans

 Þessi hluti síðunnar er algjörlega óunninn.  Til er heimasíða um Gufuskála og læt ég slóðina fylgja hér: 
Heimasíða um Lóranstöðina á Gufuskálum:
Gamlar myndir frá Gufuskálum

Elínborg Þorbjarnardóttir á Gufuskálum gaf út tvíblöðung árið 1931, sem hún kallar "Gufuskálar" og er á þessa leið.

Gufuskálar eru í Neshreppi utan Ennis í Snæfellsnessýslu þar sem kallað er
"undir jökli". Fram eftir öldum var þaðan útræði mikið og fiskisæld hin mesta,
og bera mörg fiskbyrgi vott um það enn þann dag í dag. Enda er stuttróið og
hægt til sóknar, en lending ekki vel góð.
  Efnahagur þeirra, sem hafa búið þar, hefir verið fremur góður það menn til
vita, og þó er eins og menn kynoki sér við að búa þar, sem stafar af gamalli
þjóðtrú.
  Munnmælin segja að á Gufuskálum séu gömul álög allt frá landnámstíð.
  þar á að hafa numið land kona sú er Gufa hét, hún átti tvo sonu, duglega til
sóknar, sem hún missti báða í sjóinn, einn og sama dag.
  Þá reiddist Gufa sjónum og landinu og kvað svo á að 20 bátar skyldu farast
frá Gufuskálum og menn ekki bjargast.
  Og víst er það að óvenjumargir skipsskaðar hafa orðið þaðan, en hvort annar
tugurinn er fylltur eða ekki veit enginn, og heyrt hefi ég þess getið til, að
það sé farið að nálgast það.
  En ég sem þetta rita er orðin ekkja á Gufuskálum, missti mann minn í sjóinn,
frábærann dugnaðarmann, sem oft hafði róið aleinn og aflað vel, en í það sinn
voru þrír menn með honum og fórust allir.
  Þessi missir minn, nam mér djúpt að hjarta, og voru það máske hinar fornu
bölbænir sem jörðinni fylgja, sem komu mér til að kaupa þá jörðina, í þeirri
von að ég gæti lagt eins miklar blessunarbænir yfir jörðina og hafið, eins og
hin gamla landnámskona lagði bölbænir, svo enginn kona þyrfti framar á
Gufuskálum að gráta mann sinn né sonu drukknaða á hafinu nær Gufuskálum.
  Í krafti kærleikans og miskunnseminnar er þetta bæn mín: "Þú hinn voldugi
herra hafs og lands, Drottinn alsherjar, blessa þú hafið og ströndina fyrir
Gufuskálalandi, svo enginn, sem héðan leitar á sjóinn verði fyrir grandi, né
neinn sá er leitar hér lands af sjónum farist, heldur læg þú öldurnar og
stjórna hinu veika fleyi, lát engar bölbænir veikja hugi þeirra sem á hafið
leita, heldur gef að þeir treysti þér einum og reiði sig á kraft þinn. þín
blessun hvíli yfir hverjum kima og hverjum tanga landsins, yfir hafinu og þeim
sem á jörðinni búa nú og framvegis, meðan land er byggt.
                   
                                            Elínborg Þorbjarnardóttir.